Arti mudejal n'Estremaúra



L'arti mudejal n'Estremaúra costitui una delas manifestacionis más caraitirísticas del patrimoñu artísticu regional. El su polu se proúxu entri los siegrus XIII i XVI, ala par cona sobrevivencia delas comunidáis mudéjaris i ala enfrugencia islámica ena arquitetura crestiana. El mudejal estremeñu destaca pol su caraiti ametalau, ondi convivin elementus islámicus con tradicionis góticas i, posteriolmenti, renacentistas.
Contestu estóricu
[adital | adital cóigu]Tras la conquista crestiana delos territorius estremeñus enos siegrus XII i XIII, las comunidáis mosulmanas que permanecierun ena región (mudéjaris) contribuyerun conas sus ténicas costrutivas i decorativas. El gastu de materialis comu'l ladrillu i la cerámica junta l'enfrugencia de talleris mosulmanis, favoreció l'aúgi del estilu mudejal en edeficius religiosus i cevilis.
Caraitirísticas generalis
[adital | adital cóigu]El mudejal estremeñu se caraitiríça pol:
- Usu destensivu del ladrillu comu material estrutural i decorativu.
- Decoración basá en azulejus, yessus i alicataus geométricus.
- Encorporación d'arcus de herraúra i lobulaus junta los apuntaus góticus.
- Estruturas con torris-campanariu de tradición islámica.
- Integración con estilus coetanius (románicu tardíu, góticu, renacencia).
Prencipalis exemprus
[adital | adital cóigu]- Monesteriu de Guadalupi: uni elimentus mudéjaris en craustrus i dependencias con arquitetura gótica i renacentista.
- Ilesia de San Mateu (Caçris): conserva portás i detallis mudéjaris ena su fábrica gótica.
- Ilesia de San Juan Bautista de Olivença: exempru de templu con bóvedas i elimentus decorativus mudéjaris.
- Torris-campanariu en monecipius comu Llerena, Xerés delos Cavallerus o Çafra, ondi sobrevivi tradición islámica adatá al cultu cristianu.
- Ilesia de Nuestra Señora delos Ángelis, en Bienvenía.
Arquitetura cevil mudejal
[adital | adital cóigu]Nel ámbitu cevil, destacan casas señorialis i palacius de Caçris i Trugillu qu'integran patius con arcus de ladrillu, ventanas geminás i decoración cerámica. La fusión de lo islámicu i i li crestianu dio lugal a tipolugías singularis, mu ligás al urbanismu meyeval estremeñu.
Artis suntuarias
[adital | adital cóigu]Amás dela arquitetura, el mudejal estremeñu dexó la su huélliga en artis menoris comu la cerámica, la carpintería d'armal i la pratería. Destacan techumbris de maera policromá en ilesias u pieças cerámicas con motivus geométricus qu'arrecordan ala tradición islámica.
Biblografía
[adital | adital cóigu]- Pavón Maldonado, B. (1990). Arte mudéjar en España. Madrid: Cátedra.
- Marín, M. (2002). El mudéjar en Extremadura: arquitectura y sociedad. Badajoz: Diputación Provincial.
- García Mogollón, F. J. (1996). Patrimonio artístico de Extremadura. Cáceres: Universidad de Extremadura.
- Arteguias. (s.f.). Arte mudéjar en Extremadura. Arteguias.com